Monday, March 06, 2006

Parmağımla Burnuna Biiip Yapınca


Parmağımla burnuna biiip yapmak isteyince, parmağımı beklemek yerine sabırsızca-muzurca burnunu parmağıma değdirmene bayılıyorum...

Şuanda tam da şu saatte uyuyorsun, melekler gibi, arada dudakların emme hareketini yapıyor, gözlerin kırpışıyor, içerde göz bebeklerin dönüyor da dönüyor, rüya görüyor olmalısın. Kokluyorum seni, misss gibi kokuyorsun. Doyasıya içime çekiyorum, oohhh diyorum, dünyada bundan daha güzeli olamaz diyorum... bu anı da bir çok an gibi dondurmak istiyorum, sonsuza kadar yanımda taşımak, canım istedikçe çıkarıp bakmak, koklamak, doymak sana...Nasıl bencilce bir duygu bu, nasıl sinir oluyorum kendime.

Odadan çıkmak istiyorum ama sen bu hışırtıyla uyanırsın diye kalakalıyorum orada. Zaten girerken kıpırdamıştın, korkmuştum uykun yarım kalacak diye. Seni bebeğim, seni kendime ait sandığım bu güzelliği, içimden söz veriyorum her daim özgür bırakacağım. Kendimden korkuyorum çünkü, kendimin sanıyorum ya seni, bana ait değilsin sen, bu yanılsamadan kurtulmalı, kurtulmalı ve seni sana bırakmalıyım zamanı gelince... Elimi hiç üstünden çekemem, bunu bekleme benden bebek ama sana şu kirli dünyada güzel bir gelecek bırakabilmek için elimden geleni yapacağım, sana söz bebek...

2 comments:

Imo Mzi said...

VALLA AYNI ÇİSE HANIM BÜYÜRKEN YAŞADIKLARIMI OKUDUM SANKİ...HELE O UYURKEN AĞZININ MEME EMER GİBİ OLMASI..HALADA DEVAM EDİYOR.
GÖRÜŞMEK ÜZERE.

ARZU said...

Girnecim ne güzel anlatmışsın yine...yüreğine sağlık.
Ada nın gerçekten özgür bir ruh olduğuna şahsen tanık olmuş biriyim:))
Öperim seni ve güzel meleği.