Friday, January 30, 2009

Pinokyo (Eti Çocuk Tiyatrosu)







Ada ile arkadaşı Ege ve annesinin davetiyle Eti Çocuk Tiyatrosu'nun sahnelediği "Pinokyo" adlı oyuna gittik bugün.

Ben oyunu beğendim, başarılı buldum, meşajları güzel verdiğini düşündüm ama gitmeden önce kaygılıydım. Çünkü daha önce bir sinema deneyimimiz olmuş, Ada filmin yarısında sıkılarak çıkmak istemişti. Oysa ben ne güzel izliyordum çizgifilmi... Üstelik sinemada sesi çok bularak, "kumanda yok mu" diye sormuştu. Ne zaman sinema desem, gürültülü olmazsa gelirim diyor. Ben de ürkütmek istemediğimden fazlaca ısrar etmiyorum. Bugün de çok şey beklemeden gittim oyuna, hazırlıklıydım hatta Ada'nın şikayetlerine, uzatmadan çıkarız diyordum. Ama beni çok şaşırttı ve mutlu etti. Şarkılara eşlik ediyor, Ege'yle sohbet ediyor, dikkatle oyunu izliyordu. Ben de ara ara O'nu izledim hayranlıkla. Oyun sonunda, biraz keyifsiz olan Ege'ye şefkat gösteren Ada, en sonunda deri koltukların cazibesine dayanamadı ve birlikte minicik kestirdiler :)


Oyun başlar başlamaz müthiş sorularından birini yapıştırdı Ada:

-O abiler oraya nasıl çıkmışlar, nereden gelmişler ve evlerine nasıl dönecekler?
(Bir gün Ada'yı kulise götürme sözü vererek basitçe açıklamaya çalıştım)

-Periler neden hep böyle giyinir?
(Buna yanıt bulamadım, sonra konuşuruz dedim)



Bu güzel gün için teşekkür ederiz Ege ve Şebnem'e...