Friday, December 11, 2009

Hayattan


* Lorin tiz çığlıklar atıyor sıklıkla, bazen mutluluktan, bazen sıkıntıdan bazen sıkıştıran uykudan, bazen de kucak için. Bu ses tonunu seviyorum ve bitmesin hiç istiyorum :o)

* Kafasını yattığı yerden kaldırması yok mu daha komik bir görüntü olamaz.




* Artık oturabiliyor Lorin kısa süreli de olsa ve eline verdiğimiz bir şeyi tutup oyalanabiliyor, özellikle ses çıkaran bir obje ise bu çok işe yarıyor.

* İlk bebeğimde kendimi sudan çıkmış balık gibi hissederdim hayata karışınca, şimdi daha bir hızlıyım sanki dünyaya daha çabuk adapte oldum...

* Geçen hafta perşembe günü okula gittim, tez için hocamla görüşmeye. Her gittiğimde kendimi iyi hissediyorum okulda, sanki ait olduğum yerdeyim, hiç dönmek istemedim, ikinci kez anne olduktan sonra kendimi daha güçlü hissediyorum bir de, daha iyi, zengin...



ADAca

Ada: Kendi kendine oyalamayı öğrenmek zorundasın Lorinciğim...(tiz çığlıklar atan Lorin"e hitaben, yalnız Ada hanım henüz öğrenemedi bunu :)

Ada: Anneciğim sen iyi anne olduğun için bu stickeri kazandın :o) (alnımın ortasına yapıştırdı :)

4 comments:

berna said...

girnecigim, ne cabuk buyuyorlar di mi? lorin kocaman olmus, nasil tatli bi de, yataktan dogrulup size dogru gelecek sanki cilgin kiz...cok ozledim sizleri... ada bugunlerde hic mail gondermiyor. hayirdir?:)

Girno said...

:o) Dernacım, zaman su gibi ve ben çok üzülüyorum. her an okadar güzelki, bitmesin hiç istiyorum, hepsini belleğime kazımak istiyorum ama bellek dediğinde en nihayetinde bir yere kadar anımsıyor, belki bu blog yardım eder unutmamama, çünkü her saniye çok kıymetli. bebekliğin ilk yılları okadar büyüleyici ki sen de göreceksin zaten :o) Ada nın dönem dönem geliyor bilgisayar cinleri, bazen ben internet bağlantısını kesip , o nu uzaklaştırıyorum filan ama ilk aklına gelince atar mail, kitaplarını okuyup seni anmadığımız gün yok :o)
-ingiltere dünyası çok mu uzak anne,
*evet ama orası ülke, dünyanın ülkesi, neden sordun
-derna için sordum, ne zaman gelir Acaba?

bak ben bunu bloga yazmayı unuttum, yazayım bir ara
:o)

Oztek said...

selam Girne, ben de aynı senin gibi hissediyorum. Bu sefer sudan çıkmış balığa dönmedim (yorgunluktan her an düşüp bayılabilirim o ayrı!) direk ayaklanıp her şeye yetişeceğim diye bir azim var içimde. Bir de ne tatlı geliyor ebbek, ilkinde hiçbirşey anlayamamışım :)

berna said...

:)yani en az iki cocuk annesi olmak gerek oyle mi anneligin keyfini cikarmak icin?
ingiltere dunyasi cok hosuma gitti. gercekten burasi ayri bir dunya...ama ben istanbul dunyami daha cok seviyorum:)