Tuesday, January 29, 2013

Hayat Bazen...


Belli ki hayat bazen sınar insanı ve bu sınavda ne soru sayısı bellidir, ne de konuların ismi, şık bile yoktur hatta, neyi seçeceğini dahi bilemediğin, karanlığa koştuğun, ya da bir bilen olsa da sorsam dediğin olur,

Bazen 'gece'dir hep hayat, gün bir daha hiç doğmaz, güneş omuzlarını bir daha hiç ısıtmaz sanırsın,

Bazen, tokatlar yüzüne yüzüne patlar insanın, böyle hiç beklemediğin anlarda ve hiç beklemediğin kişilerden,

Bazen, duvara toslarsın, yüzünün dağıldığına mı yanacaksın, yoksa duvarı nasıl aşacağını mı düşüneceksin şaşırır kalırsın,

Birden, hep yanında sandığın ve kaybetmeyi asla göze alamayacağın birini, tam da karşında bulursun, ilk önce O'nun delici bakışları ile karşılaşır, O'nun tepkilerine şaşırırsın en çok,

Sonra hayat bir gün oturtur seni avuçlarının içine, taaa kaldırır göklere, bulutlara değer başın, tam manzaranın keyfini çıkaracakken, pat bırakır yere aniden, kafaüstü çakılırsın,

O zamanlar, saçlarından yakalayıp hayatın, sürüklemek istersin de, üstü başı paralansın, ama asla yapamazsın, her yeni gün yeni bir kurbanın peşinde, açmıştır o hiç doymayan ağzını, gitmiştir başka diyarlara,

Yürürsün bazen, bazen de koşarsın, sonra, düşersin, düştüğüne mi yanacaksın, düşmeden önce yavaşlamadığına mı, yoksa neden hep engebeli yollar beni bulur diye mi hayıflanacaksın diye düşünürsün,

Hayatından birer birer gelenler-gidenler olur, facebook ya da twitter' daki gibi kolayca ekleyip çıkaramazsın isimleri, için dolar, kanar hücrelerin, içinden bilmediğin bir yerden bir şeyler kopar,

Bazen bitmez ama boyut değiştirir ilişkiler, bazen biter ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz bir daha.

Kanatlandığın da olur evet, mutluluktan bayıldığın da, ama bir kere değişmiştir bir şeyler, eksilmiştir işte.

Su  akmaya devam eder de, ya rengi değişir, ya yönü. Ya değişmeyi göze alırsın, ya değişikliklere göz yumarsın. Ya kapatırsın herşeye gözlerini, görmemek rahatlatır seni, ya da dik dik bakarsın hayatın tam ortasına, o kendine çeki-düzen vermek zorunda kalır.

Seçimlerden ibarettir çoğu kez hayat ve sınar insanı her yeni günde, bazen sınıfta kalırsın, kurtarma yazılısı olsun diye dil dökersin, bazen de bir şans daha verir yeniden hem de kendiliğinden, eğer farkedebilirsen...

2 comments:

jaleceanne said...

İşte tam da hayat bu değil mi?

Girno said...

Bu duyguları paylaşabilmek ve ortak paydalarda buluşmak bir de ;)