Wednesday, July 17, 2013

Belki de Yalandır Her Şey...


Birkan'a...

Belki hayat koca bir yalandır. Belki her şey hayaldir. Belki sen o pistlere kayaklarınla şiir yazmadın. Belki bunca insanın hayatına değmedin. Belki cesur yüreğin ve yaşama sevincinle dolup taşmadın. Belki o hasta yatağında yatarken "yürüyecek miyim? tatile gidecek miyiz?" diye sormadın. Belki bana "sus gız ağlama, ben iyiyim" demedin. Seni acılı gördüğüm akşam, "ben iyiyim, seni seviyorum" diye mesaj atmadın hastaneden. Belki bir gün kavuşacağız seninle.

"Suuuuvvvuuuuusss" ne demek ikimiz bileceğiz belki, "fe abi" ne anlama gelir neden katıla katıla gülerdik sen ve ben bileceğiz bir tek. Anneannemin sakladığı çikolata kutularını dehlizlerden büyük ustalıkla bulup, yedikten sonra yerlerine bozuk paraları koyan biz değildik belki. Balıkesir-Bursa seyahatlerimizde Sevil teyzem "hem didişiyorsunuz, hem de birbiriniz olmadan yapamıyorsunuz" demedi belki, her durakta poz verip "burda da çek" dediğin fotoğraflar hiç olmadı belki. Çocukken sana kızdılar diye en güzel oyuncağımız solucanları ikiye bölüp paylaşmadık belki, büyükbabam "hadi defolun gidin" diye bostana bastığımızı görünce "hadi Birkan dayıcım defolalım" demedim belki ben sana. Ortak büyütürken bizi anneannem, "bi Bikana bi sana "diye diye çorbaları içirmedi belki. Yaşımız biraz daha büyüyünce "gız dıyı (dayı) deme bana, hele boya bak bir de dıyı deyişe bak" demedin belki. Patates kızartmasını yiyememem sen çok sevdiğin içindir belki.

Ben ağlamıyorum hiç, tıpkı istediğin gibi, boğazıma yumrular diziliyor, kalbime ağır yükler biniyor bak ama ona söz veremem. Seni unutmam mümkün değil, bu satırlarda haykırmak, çığlık atmak istiyorum bazen sadece. Kimi gün yazıyorum yazıyorum bilirsin en çok öyle rahatlarım, sadece sana okuyorum, yalnız sen bil, sen duy, hisset istiyorum. Aslında her gün acı, her gün fena ama tam o gün, yani bugün daha bir yakıyor, kavuruyor insanı...

Ve belki de hiç biri yaşanmadı, belki koca bir yalandı hayat, belki her şey rüyaydı...





No comments: