Monday, December 09, 2013

Duygularımı İncitiyorsunuz


Duygularımı İncitiyorsunuz

Yatakta uyumaya çalışıyoruz. Lorin, ben ve Ada. Lorin susmuyor. Masal anlatıyoruz hepimiz, sıra ile. Sonra o gün neler yaşadığımızı paylaşıyoruz ve fakat Lorin hala susmuyor. Anlatıyor da anlatıyor, konuşuyor da konuşuyor. Bir ben uyarıyorum, bir Ada. Kaç kere uyardığımızı hatırlamıyorum bile. "Artık uyumalıyız, Lorin, bu son olsun!" diye. En sonunda bizimki arkasını döndü ve dedi ki:

Lorin: Ama siz benim duygularımı incitiyorsunuz. (kırgın bir ses tonuyla)
Ada: Bunu da nerden öğrendin? (hayretle)
Lorin: Nereden olacak, kendimdeeeennnn! (kendinden çok emin)





İyi ki...

Banyodan yeni çıkmış mis kokulu iki kuzuya sarılıp öpmeye doyamıyorum.
Ada kaçmayı başarıyor, Lorin ile sevgi yumağıyız hala...

Ben: İyi ki benim çocuklarımsınız. İyi ki siz varsınız, iyi ki sizin annenizim, sizin olmadığınız bir dünyayı düşünemiyorum.
Ada: İyi de anne, başkası çocuğun olsa, bunu onlara diyecektin!
Ben: Olur mu canım, ben hep sizi isterdim, başkasını değil.
Ada: Ama anne, o zaman bizden haberin bile olmazdı, nasıl isterdin ki bizi?









No comments: