Thursday, July 17, 2014

İyi ki Doğdun Lorin


BeşBeşBeş

Ben ikinci kez doğdum. Çünkü sen oldun. Sınırlarımı parçalayan, tabularımı yıkan, beni benden alıp, sarsıp sarsıp yeni bir ben yapan sen oldun. Bugün. Doğdun. Annelik, nedir ki, biliyordum sandım. Sandım ki, yeniden aynılarını yaşarım sandım. Oysa yanıldım. Bir sürü bilmediğimi yeniden öğrettin. Bir havaya uçurdun, bir yerde sürükledin. Ben hep "oldum" sandım. Sürüyle öğretiyi, belki yüzlerce kitaptan okumak yerine senden öğrendim. Kolaylıkla. Bazen de çarpılarak. Elime hiç bir anahtar vermedin ama hayali anahtarım her kapıya uydu, nasıl uydu anlamadım? Bilmiyorum sandığım şeylerin uzmanı kesildim, bildim sandıklarım için ise emekledim. Ben ulvi bir "annelik" gücünün arkasına takılmış, uçarken, kanatlarım ağırlaştı, endişe tohumları yeşerdi içimde, dalları kanatlarıma değdi, ağırlaştım, korktum. Elimi tuttun, gözlerime bakman yetti. Korkmamayı öğrendim. Peki sen bunca küçük yaşında, hayat denen acımasız okyanusta yolunu nasıl bulup, bir de bana gösterdin? Bilemedim. 







Seni her düşündüğümde içimde çağlayanlar akar işte bu yüzden. Onlar çağlarken ben yüzerim sonra yağmur yağar, gökkuşağı el eder, işte bu yüzden. Seni her kokladığımda, ensene her gömüldüğümde şaha kalkar yüreğim işte bu yüzden. 




Minik vücudunla, boyundan da büyük duygularınla beni her daim şaşırtmaya devam ediyorsun. Ben hiç bir okulda, hiç bir kitapta hiç bir yerde olmayanları hep senden ve hep seninle öğreniyorum. Elini tutmam yetiyor hep. Kendi kurallarımı dayatmadan, senin açtığın kapıdan ışığa yürüyorum. Senin ışığınla yürüyorum. Öğretilerin yolumu açıyor. Sen ağladığında bana sığındığını sanıp, kucağıma sokulunca, asıl rahatlayan benim. Elini tuttuğumda asıl güvende hisseden de benim. Sen yediğinde ben o nedenle doyuyorum. kalbime kramplar sen üzülünce giriyor. Nasıl oluyor bilmiyorum, ama sadece gülümsemen yetiyor aydınlanmama. Kendimi, yaralarımı seninle sarıyorum, seninle dünyayı keşfedip, seninle kahkahalarla gülüyorum. Gururlu tavırların, kişilikli hallerin bana hep örnek oluyor.  Herkes senin beni örnek aldığını sanıyor ama yanılıyor,  rol modelim sensin. Kıramadığım her ne varsa tuzla buz oluyor işte bu yüzden. 


İyi ki doğdun Lorin
İyi ki doğdun da hayatımı doldurdun...










No comments: