Thursday, November 19, 2015

Çiçekli Dünyalar...




 
 
Ben Lorin, bu da arkadasim Beril! Öğretmenim, iyi arkadaşlığın resmini çiz dedi, ben de çizdim. işte bu resim! Gözlerimiz cok buyuk, merakliyiz, dunyaya merakla, heyecanla bakiyoruz! Henuz dik dik bakiyoruz hayata, gozlerimizi kaçırmadan! Ellerimiz de buyuk, cunku cok vericiyiz! Bize ne verirseniz onu alirsiniz. Katlariyla carparak hem de!
Ben Lorin, bir demet cicek var elimde, cunku icim cicek gibi, renkli! Dunyanin guzel kokmasini istiyorum, cicek gibi renkli olsun istiyorum. Çiçek gibi güzel kokan bir dünyada rengarenk resimler çizmek istiyorum.
Ben Beril, resimde gorulmuyor ama, kalbim oyle buyuk ki, herkese yer var! Sarilinca sicacik sarilirim, bakinca ictenlikle gulerim. Kolaylikla severim herkesi, arkadaslarimin annelerine bile sariliveririm, kalbim resimlere sığmayacak kadar büyüktür!
Ben Lorin, en büyük derdim, kırmızı keçeli kalemimin yazmamasi, evde unuttugum sulugum, arkadasim Beril'i birilerinin uzmesidir. Resimlerimde hep arkadaslarimi cizerim, en cok Defne, Beril ve Derin'i. Sonra, Ege, Mert, Eylul, Buglem, Emre, Dila, Melisa ve diğerlerini...
Çiçek gibi bir dunyada, cocuk resimleriyle bezeli cicek kokulu bir yasama....
Ben Girne, anneyim. Ne zaman canim sıkılsa, ruhum daralsa, içim kararsa, çocuklarımın çizdiği resimlere bakarım, açılır, ferahlarım. Dünya daha güzel bir yer olur, daha yaşanılır, daha çiçeksi, daha masum, daha naif. Umutla dolmak için, dünyayı anlamak için, çocuk dünyasının gizemini aralamak için, daha çok resim yapan çocuklar ve daha çok çocuk resimleriyle dolu bir dünya...
 
Sonra derim ki, soyle Abidin, mutlulugun resmini soyle! Büyüklerin dünyasına benzememiş, rengarenk boya kalemleriyle yıkanmış, özgürce resimler çizmek degil midir mutluluğun resmi, başka ne olabilir ki söyle?





No comments: