Sunday, July 17, 2016

İyi ki Doğdun Lorin




Dilekler insanın hayalleridir. Hayaller olmadan yaşayamaz ki insan! Belki sen her doğum gününde özenle gözlerini kapatıp, hayallerine kulaç atıyorsun ya, ben de elimde bir sihirli değnek, ya da Alaaddin'in lambası olsa keşke diyorum. Çünkü bilir misin, anne olunca insanı, kendi mutluluklarından çok, çocuklarının mutluluğu şahlandırıyor! Anne olunca insan, hani var ya o deli duygu, o duygu ile bir kere tanıştıysan, bir kere içine kaçmışsa o birbiriyle kapışan sevgiden patlayan kalp ile, endişe militanları köşe kapmaca oynuyorsa içinin derinlerinde, bilirsin senin dileğinden çok çocuğunun dilekleri daha önem kazanır. Onlar yerini buldukça seninkiler gerçekleşir sanki. Sanırsın ki sen çocuğum, mutlu oldukça, anne mutluluk havuzunda yüzer de yüzer. Boğulmak için can atar. Dedim ya miniğim, annelik delilik biraz da. Aklını yitirecek kadar sevmek çünkü. Kalbi patlayacak kadar, gezegenleri yerinden oynatacak kadar... Şimdi sana bunları söylesem, o bilgiç tavırlarınla bakıp, "abartma istersen anne!" dersin biliyorum. Ama abartmak da anneliğin şanındandır be çiçeğim. 

Sonra diyorum ki, hani  lamba var ya, cin çıksa lambadan ve dese ki "üç hakkın var, bre dünyalı!" Birini kendime kullanırım belki ama, diğer ikisi de senin ve ablanın olur güzel kuzum. Senin dileklerinin hepsini gerçekleştirmek için güç ve olanak isterim. Onlar gerçekleştikçe ışıklı ve renkli olur yaşam basamakları o zaman ve ben keyifle çıkabilirim. İçimin şarkıları hiç susmaz o zaman. 

Kendi, dileğim ise çok "annece" olacak baştan söyleyeyim. Dilerim ki, güzel bir dünya ve iyi insanlar olsun hep çevrende! Çünkü kızım, ne kadar gezersen gez, ne kadar görürsen gör, ne kadar tadarsan tat, ne kadar okursan oku, ne kadar bilirsen bil, dünya denilen bu gezegen ancak güzel kalpler varsa çevrende atan, ancak iyi insanlar varsa paylaşan seninle hayatı ve duyguları, ancak sana koşan varsa sevincine ve kederine, seni sen olduğun için seven, değer veren insanlar varsa hayatında o zaman hayat anlam kazanır akıllı bıdığım. 

Bir de adın gibi olsun hayatın minik kuzum. İnsan adının anlamını taşırmış kelebeğim.

Adın "ninni" senin, her daim yaşamıma eşlik eden güzel bir ezgi gibi,
Adın "onurlu" senin, yaşamın boyunca onurunla yaşaman için, 
Adın "aydınlık" senin, varlığınla dünyamı aydınlattığın gibi, 
Adın "çiçek" senin koklamaya kıyamadığım gibi...

Kış Günlükleri-17


Evde köşedeki tek kişilik devasa koltuğu atmaya karar veren anne baba, hemen bu işlemi uygulamaya sokar. Böylece salonda artık çadıra yer açılır. Lorin ve Ada da o çadırı topla doldurabilir. 





Salonun bir köşesinde çadır varsa bir de kitap okuma köşesi olmalı. Bazen gölgesinde oyun oynamalı, bazen de keyif yapmalı.


Ben bu duvardan asmalı şemsiyemsi çadırımsı şeyi çizerim anne!


TV seyretme halleri.


Bir sabah yürüyüşü manzaraları.




Lorin ve sınıf arkadaşları.


#okulyolunda bir sabah.


Okul çıkışında abla-kardeş oldukları için şanslı olduğumuz biricik arkadaşlarımızın evinde alıyoruz soluğu. Gülse ve Beril kardeşler. Yanımızda bir de arkadaşımız  Derin var.




Süheyla ve ben.



Derken aramıza Buğlem de katıldı.



Ve biz anneler.


Sporcu Lorin.


Sınıf arkadaşları eğleniyor.


Ve akşam yemeği vakti.





Lorin ve Buğlem.


Ada abla Lorin ve Emre'ye şeker diyarı oyununu oynatıyor.




Elif, Ada ve Öykü. soyunma odasında spor sonrası dinlenirken.


Ve cimnastikçi Lorin ve arkadaşlar antrenmandalar.


Çadırın yerine mutfak gelirse ve Lorin de bu köşeye bayılırsa.



Friday, July 15, 2016

Kış Günlükleri-16

Babamız Van'dan gelince okul çıkışı biraz dışarıda vakit geçirebiliriz değil mi?


Voleybol oynamayı çok seviyorlar baba-kız.



Lorin bazen tek başına takılıyor.





Kardeşe manşet atmayı öğretme çabaları.


Tost molası.


Biraz da Lorin ile voleybol oynamalı baba.



Sabah yürüyüşlerimin eşlikçisi.






Ben ve Lorin :)


Lorin ve sınıf arkadaşları bahçede.




Lorin ve Ada etkinlik resim ve boyama yapıyorlar. 



Salonda çadır köşesi. 






Ve sırada Mikado'nun Çöpleri...


Bir haftasonu klasiği. Ada ve arkadaşları spor salonunda kafede sohbet ediyorlar.


Lorin ve Defne hanımlar da jimnastik sıralarını bekliyorlar.