Thursday, April 06, 2017

Küfe


Kimi küfesinde hep neşe taşır, girdi mi ortama civarın günü aydınlanır, kimi hüzünle ikiz kardeştir adeta, hep mi karanlık bakar, hep mi batar güneşi? Kimi küfesinde umut taşır, çocukların bitmeyen enerjisi gibi, bitmez umudu hiç, her daim tazelenir! Kiminin karışıktır aklı-fikri, e küfesi nasıl düzenli olsun? Ayıklayamaz ki pirincin taşını, insanın hasını! Kimi hep gözyaşı taşır, sanırsın boğulacaksın, derya olup akınca o yaşlar! Kimi yalan taşır, bakınca görürsün, küfenin rengi başkalaşmış, kendini ele verir ama söyleyemezsin! Kimi küfürlüdür, ağzı kirli olanın beyni, kalbi nasıl temiz olur, arınır ki? Kimi karamsardır, kötü enerji taşır, seni çeker dipsiz kuyulara, sonu gelmeyen mağaralara. Kimi de bu kaplumbağa gibi, evini atar sırtına, yükü yetmezmiş gibi, bir de küfesinde çiçek taşır! Bahar çiçeklerini.... Renkleri, kokuları yanına yörene doluverince, hep onu görmek ister gönül.. E "
gül bahçesinden geçen, gül kokarmış" Dilerim hep gül bahçelerine düşsün yolunuz, güller gibi koksun hayatınızdan geçen insanlar mis gibi... 

 

No comments: