Sunday, November 26, 2017

Büyümek...

Büyümek ister her çocuk! Büyümenin güzel olduğunu sanar! İlk kez büyüdüğümü anne olduğum gün hissettim. İkincisinde de beni büyüten anneannemi kaybettiğim gün. Büyümek çok da matah değildi hani! En çok da dikkatimi çeken, ben büyürken hızla küçülüyordu her şey! Bazen küçülenler insanlardı, bazen değerler. Hayretle bakakaldım. O dev sandığım insancıklar, karşımda küçücük kalınca öylece baktım kaldım işte! Tüm bu küçülenler, değersizleşenler içinde, anladım ki; varlıklarıyla senin tüm renklerini parlatanları, ışıltılarıyla yolunu aydınlatanları bulabilme sanatıymış hayat... Yaşam yansımaymış ya hani, sen ne isen karşındakiler de o imiş. Ne kadar parlarsan, güneş o kadar parlak, sen ne kadar hızlı koşarsan o kadar yorulurmuşsun, ne kadar emek verirsen o kadar karşılığını alırmışsın ve ne kadar seversen o kadar sevilirmişsin❣️ Ve gerçek sevgi hiç bitmezmiş. Hep yansımaymış hayat! Hep yansıma! Evrene nasıl yansırsa ruhun, o kadar güzelleşirmiş gül cemalin! Güzel düşünceler beyni temizlermiş, güzel bakış gözlerin sihriymiş,  güzel hisler ruhu yüceltirmiş, dudaklarından temiz cümleler dökülünce çevrende bir koruma bulutu oluşurmuş! Çünkü her şey samimiyet, her şey yansımaymış❣️ Çünkü için ne ise dışın o, sen ne isen arkadaşın o ve ruhunun yüzölçümü ne kadar genişleyebilirse, kalbin de daha fazla sevebilirmiş. Bu ruh da mide gibi, istediğinde artabilir kütlesi, genişleyebilir sınırları❣️ Yeter ki sevmesini bil, çok sevmesini...


No comments: