Monday, November 27, 2017

Evdeki Uğultu

Kütüphaneye gitmeden önce yalnız olduğumu sanıyordum. Çıt yoktu. Salondan gelen uğultuyu duydum. Koltuğun üzerindeki Lorin’i bekleyen kalabalığı unutmuşum. O dağınık salon, bir anda renklendi. Hani aniden güneş açar da her yer aydınlanır ya öyle oldu. Ruhum da aydınlandı. Nasıl da tatlı tatlı duruyorlar. Bakmqyın öyle sıralı durduklarına. Ortama uyum sağlıyorlar. Lorin ve Ada ‘ya sorsanız, biz çıkınca çılgın partiler yapıyorlar. Bana sorsanız bugün parti yapacak halleri kalmadı. Zira dün geç saatlere kadar kitap okudu Lorin onlara. Haftasonundan yorgun çıkan bir tek anneler değilmiş baksanıza. Lorin’in saz heyeti de bizimle aynı durumda. Ben kütüphanedeyken evi çok dağıtmıyorlardır, değil mi?







No comments: